Γεια σας. Είμαι ο Χρήστος και είμαι 32 χρονών... Είμαι πατέρας μίας κόρης 4 ετών όμως με την αρραβωνιαστικιά μου χωρίσαμε εδώ και ένα χρόνο για ασυμφωνία χαρακτήρων.
Οταν με γνώρισε, πριν από έξι χρόνια είχα μια πολύ καλή δουλειά αφού ήμουν υπεύθυνος στις οικοδομές με εβδομαδιαίο εισόδημα κάπου στα 1000 ευρώ. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο δυστυχώς το αφεντικό μου κήρυξε πτώχευση με αποτέλεσμα να απολυθούμε όλοι και να μην πάρουμε ούτε καν αποζημίωση... Από τις πρώτες κι όλας μέρες όλων αυτών των καταστάσεων τα πεθερικά μου εκεί που ήμουν ο καλός τους ο γαμπρός, αφού είχα την γυναίκα μου με τα κομμωτήρια και τα δωράκια της μέρα νύχτα ξαφνικά έγινα ο χειρότερος "σύζυγος" του κόσμου.
Μέρα με τη μέρα έβλεπα την κατάσταση να χειροτερεύει. Ξαφνικά ένας κακός δαίμονας μπήκε μέσα στην γυναίκα που αγαπούσα από το "αγάπη μου" "μωρό μου" πήγαμε στο "άχρηστε" και στο "βλάκα". Κι όλα αυτά μπροστά στην μικρή μας κόρη η οποία άκουγε μέρα νύχτα τη μάνα της να με αποκαλεί με ότι "κοσμητικό" επίθετο περνούσε από το μυαλό της.
Η αξιοπρέπεια όμως για μένα και την οικογένεια μου είναι πάνω απ όλα. Χωρίσαμε, γυρνώντας εκείνη στη μάνα της και εγώ στη δικιά μου οικογένεια. Μετά από λίγο καιρό βρήκα δουλειά ως σερβιτόρος με μισθό 630 ευρώ. Βασικά δουλεύω και συντηρώ τους γονείς μου - αφού η σύνταξη τους έχει υποστεί κι αυτή μεγάλο "κούρεμα". Κι ενώ πληρώνω διατροφή κάπου στα 300 ευρώ για την κόρη μου τώρα η πρώην γυναίκα της ζωής μου μου ζητάει μέσω δικηγόρου να αυξηθούν τα χρήματα σε 350. Εγώ αδυνατώ να δώσω τόσο.
Δεν είναι το μωρό μου είναι πως δεν βγαίνω από μέσα. Τα έξοδα μου ήδη είναι περισσότερα από τα έσοδα και σε λίγες μέρες έχουμε δικαστήριο. Δεν θέλω καν να βρεθώ εκεί, δεν θέλω καν να την αντικρίσω. Μπορεί να είναι η μάνα της μονάκριβης κόρης μου όμως αυτή η γυναίκα μου κατέστρεψε ειλικρινά ολόκληρη τη ζωή και την οικογενειακή ευτυχία που επιθυμούσαν σαν άνθρωπος να δημιουργήσω.
Οταν με γνώρισε, πριν από έξι χρόνια είχα μια πολύ καλή δουλειά αφού ήμουν υπεύθυνος στις οικοδομές με εβδομαδιαίο εισόδημα κάπου στα 1000 ευρώ. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο δυστυχώς το αφεντικό μου κήρυξε πτώχευση με αποτέλεσμα να απολυθούμε όλοι και να μην πάρουμε ούτε καν αποζημίωση... Από τις πρώτες κι όλας μέρες όλων αυτών των καταστάσεων τα πεθερικά μου εκεί που ήμουν ο καλός τους ο γαμπρός, αφού είχα την γυναίκα μου με τα κομμωτήρια και τα δωράκια της μέρα νύχτα ξαφνικά έγινα ο χειρότερος "σύζυγος" του κόσμου.
Μέρα με τη μέρα έβλεπα την κατάσταση να χειροτερεύει. Ξαφνικά ένας κακός δαίμονας μπήκε μέσα στην γυναίκα που αγαπούσα από το "αγάπη μου" "μωρό μου" πήγαμε στο "άχρηστε" και στο "βλάκα". Κι όλα αυτά μπροστά στην μικρή μας κόρη η οποία άκουγε μέρα νύχτα τη μάνα της να με αποκαλεί με ότι "κοσμητικό" επίθετο περνούσε από το μυαλό της.
Η αξιοπρέπεια όμως για μένα και την οικογένεια μου είναι πάνω απ όλα. Χωρίσαμε, γυρνώντας εκείνη στη μάνα της και εγώ στη δικιά μου οικογένεια. Μετά από λίγο καιρό βρήκα δουλειά ως σερβιτόρος με μισθό 630 ευρώ. Βασικά δουλεύω και συντηρώ τους γονείς μου - αφού η σύνταξη τους έχει υποστεί κι αυτή μεγάλο "κούρεμα". Κι ενώ πληρώνω διατροφή κάπου στα 300 ευρώ για την κόρη μου τώρα η πρώην γυναίκα της ζωής μου μου ζητάει μέσω δικηγόρου να αυξηθούν τα χρήματα σε 350. Εγώ αδυνατώ να δώσω τόσο.
Δεν είναι το μωρό μου είναι πως δεν βγαίνω από μέσα. Τα έξοδα μου ήδη είναι περισσότερα από τα έσοδα και σε λίγες μέρες έχουμε δικαστήριο. Δεν θέλω καν να βρεθώ εκεί, δεν θέλω καν να την αντικρίσω. Μπορεί να είναι η μάνα της μονάκριβης κόρης μου όμως αυτή η γυναίκα μου κατέστρεψε ειλικρινά ολόκληρη τη ζωή και την οικογενειακή ευτυχία που επιθυμούσαν σαν άνθρωπος να δημιουργήσω.
